Een terrasjesbeleid

In het centrum komen verschillende functies samen, elke stukje openbare ruimte moet worden gedeeld. Dat is niet erg, dat hoort bij een levendige stad die nooit slaapt. Maar evenwicht is het sleutelwoord. Het is niet nodig om elke vierkante meter openbare ruimte in te palmen met tafeltjes en parasols. Soms lijkt het of de Stad geen enkele terrasaanvraag weigert. En net daar ligt het probleem, niet in het feit dat er terrasjes zijn, maar in het feit dat ze overal worden geplaatst en zo andere invullingen van de openbare ruimte verjagen. Er zijn plekken in Brussel waar inwoners van nature en masse samen troepen: het Sint-Katelijne plein is zo’n plek, en de waterbassins met de Anspachfontein op de Brandhoutkaai zijn dat ook. Als er geen water in zit, dan laten ouders er met een gerust hart hun kinderen in rondrennen en als er wel water in zitten dan worden de randen van de waterbassins spontaan gevuld met honderden Brusseaars die er komen ‘hangen’, lezen, afspreken, ijsjes eten. Zo is het goed. Net dat maakt de charme van deze stad.

Logo-change-brussels-B-NoBG.png